|
De groepsvoorzitters:
Wil van Otterdijk: 1960 - 1974
Peter van Vugt: 1974 -1995
Peter Brouwer: 1995- 2006
Maikel Wijn: 2006 – heden
Helaas is Wil van Otterdijk een
aantal jaren geleden overleden
Hoe ben je bij scouting terecht gekomen?
Peter van Vugt: Door de ouders van Peter Brouwer. Ik was in 1968 inmiddels een jaar weg bij de Stam van een andere scoutinggroep en zij hebben mijn naam toen doorgegeven aan de toenmalige groepsvoorzitter Wil van Otterdijk. Deze heeft mij benaderd voor de Verkennergroep Titus Brandsma (in 1977 gefuseerd met de meisjesgroep Maria Goretti en samen omgedoopt tot Scouting Doornakkers).
Peter Brouwer: Als kind woonde ik in de wijk. We hebben het thuis met de paplepel ingegoten gekregen. Er was geen discussie over mogelijk. Titus Brandsma was de dichtst bijzijde groep.
Maikel: Mijn basisschool zat in de wijk van de Doornakkers. Er zaten een aantal kinderen uit mijn klas op scouting. Mijn moeder vond dat ik ook iets moest doen op zaterdag.
Wat heb je bij Scouting Doornakkers gedaan voordat je voorzitter werd?
Peter van Vugt: Ik ben gestart bij een andere scouting groep: de Don Boscogroep ook uit Tongelre. Daar ben ik Welp, Verkenner en Stamlid geweest. Ik ben begonnen bij de staf van Titus Brandsma als hopman bij de Verkenners.
Peter Brouwer: Ik ben ik 1968 gestart bij Scouting Doornakkers. Ik ben begonnen bij de Welpen, daarna Verkenners, Rowans en Stam. Na de Stam ben ik hopman geworden bij de Verkenners. Vanuit daar ben ik secretaris geworden bij het groepsbestuur.
Maikel: Ik ben gestart in 1983 als Welp, daarna Verkenner, Rowan en Stamlid. Na de Stam ben ik Esta leiding geworden. Na de Esta's ben ik doorgegaan naar de Verkenners. Nadat ik daar een aantal jaar hopman was, werd ik in 2006 voorzitter.
Wat heeft je doen besluiten om voorzitter te worden?
Peter van Vugt: enkele maanden voordat ik als voorzitter begon had ik afscheid genomen van de groep. Wil van Otterdijk heeft me daarna (terug) gevraagd om zijn opvolger te worden.
Peter Brouwer: Peter van Vugt gaf aan dat hij wilde gaan stoppen. Ik was al lang secretaris en heb toen het voorzitterschap overgenomen.
Maikel: Peter Brouwer gaf aan te gaan stoppen met het voorzitterschap. Veel groepsbestuursleden zijn in die tijd gestopt. Ik heb toen aangegeven het voorzitterschap over te willen nemen.
Wat is de mooiste ervaring die je mee hebt gemaakt in je voorzitterschap?
Peter van Vugt: 29 november 1987 de opening van de blokhut. We hebben met heel veel mensen ruim elf jaar heel hard gewerkt om een nieuwe blokhut neer te kunnen zetten. We hebben veel geld ingezameld door kienavonden te organiseren, maar ook kerstkaarten en -stukjes verkocht. Het feit dat de blokhut er eindelijk stond was het mooiste moment.
Peter Brouwer: de record poging in 2000, ons 40-jarig bestaan. Heel mooi om met heel de groep zo’n goed georganiseerde activiteit te doen. Hebben we het met z’n allen voor elkaar gebokst. Er is hard gewerkt die dag, ook is het speeltoestel onthuld. Eigenlijk zijn alle gezamenlijke activiteiten hele mooie momenten.
Maikel: het is niet echt een moment, maar ik vind het mooiste van deze tijd: dat we nog steeds heel veel leden en vrijwilligers hebben. Je ziet dat andere groepen in aantallen dalen. Dat dit ons met de tendens van deze tijd nog steeds lukt, vind ik erg mooi.
Welke vervelende situatie blijft je altijd bij?
Peter van Vugt: de periode december 1977-september 1979. Er was een financieel conflict binnen de groep. In deze periode ben ik even bij de groep weg geweest. Kort daarvoor was de Stichting opgericht en waren we begonnen met de kienavonden. Ook het moment dat er een jeugdlid tijdens scoutingactiviteiten uit ‘n boom is gevallen. Een zwarte bladzijde uit mijn Doornakkers tijd.
Peter Brouwer: aan het einde van mijn voorzitterstijd is een groot deel van het groepsbestuur weggegaan. De uiteindelijke steun vanuit de groep viel me tegen. En ik denk dat een aantal groepsbestuursleden op een manier zijn weggegaan die zij niet verdiende.
Maikel: gelukkig zijn er weinig vervelende situaties in de laatste 3 jaar. Erg recent is het dak wat eraf is gegaan niet goed afgedekt, waardoor de blokhut blank kwam te staan. Maar als dit het vervelendste moment blijft valt het allemaal mee. Laten we het hopen.
Zijn er nog meer momenten die jullie altijd bij zullen blijven?
Peter van Vugt: Vanaf oktober 1977 hebben we 11 jaar lang iedere maandagavond kienavonden georganiseerd. We hadden in die tijd de carnavalsvereniging gevraagd of men mee wilde doen. Uiteindelijk waren we blij dat ze niet mee deden (ze moesten teveel geld investeren vonden ze!!!), anders hadden we de winst moeten delen. In ploegen moesten alle stafleden op ’n maandagavond meewerken. Er moest van alles gedaan worden, zaal inrichten, prijzen opstellen, prijzen uitdelen, jassen aannemen etc. Na een tijdje waren het steeds dezelfde mensen die hielpen. Meestal kwamen wat oudere mensen uit de buurt kienen. Trouwens ook van ver buiten de wijk! Het was een rokerige ruimte, waar veel herrie was. Maar er is in die tijd veel geld verdiend (zo’n 150.000 gulden). Dit heeft er toch wel voor gezorgd dat de huidige blokhut er staat.
Nadat scouting hiermee gestopt is, zijn ze bij het Trefcentrum nog even doorgegaan. Hier hebben de Rowans later nog mee meegeholpen. Rond 1980 hebben we met de Rowans op de voorpagina in het Eindhovens Dagblad gestaan. Zij hadden een stadsspel met als doel om zogenaamd heroïne te verkopen. Het was suiker in plastic zakjes. Er waren twee ploegen bij de Catharinakerk zogenaamd aan het handelen. Ze werden door de politie in de gaten gehouden. De politie heeft ze ingesloten, maar één staflid is er toen tussenuit geknepen, wat natuurlijk erg verdacht was. Diverse Rowans zijn vastgezet in de cel. Ik werd enkele dagen later door de krant gebeld wat ik er van vond dat Scouting Doornakkers dit soort spellen deed in de stad. De stadsspelen werden voorlopig afgeraden. Er zijn in het verleden enkele vervelende branden geweest. Als eerste in 1983 in de noodgebouwen aan de Generaal Cronjéstraat, waar de Gidsen, Rowans en het staflokaal hun huisvesting hadden. Er stonden gasflessen (die er eigenlijk helemaal niet mochten staan) die ontploft zijn. Ook is er in 2004 een brand geweest in de Nissenhut.
Nog een aantal mooie momenten...
1989: 7 Rowans zijn met staflid Peter Urlus naar de Nationale Jamboree in Amerika geweest. Wij hadden daarvoor een uitnodiging gekregen van Scouting Nederland, waarschijnlijk omdat wij het nationale bestuur uitgenodigd hadden bij de opening van de blokhut.
1982: er was een feestweekend. We hadden voor de zondag een kunstmarkt georganiseerd in het kader van Eindhoven 750 jaar stad. We hadden het officiële logo gebruikt, waardoor veel echte kunstenaars dachten dat het de officiële Eindhovense kunstmarkt was. Op vrijdagavond was er in een grote tent AVRO’s top pop drive in show (toen zeer bekend!). Donderdagavond was er eerst een extra kienavond en op zaterdag een grote vlooienmarkt in de grote tent. Peter van Vugt dacht met dat lange weekend veel geld te kunnen verdienen. Dat viel vies tegen. We werden wel vernoemd op de landelijke radio. Het was een groot feest met veel drank (toch Peter Brouwer?).
1995 was de Wereldjamboree in Dronten waar veel (staf)leden van Doornakkers geweest zijn.
Peter van Vugt: wat ik ook heel mooi vind, is dat heel veel leden lang actief blijven bij de groep. Je ziet dit niet bij veel groepen. De gemiddelde staflidtijd ligt bij ons heel hoog. Ook kan er heel gemakkelijk een beroep worden gedaan op oud stafleden. Er blijven ook veel oud leden bij bijvoorbeeld een oudStam. Ook zijn er nog veel persoonlijke contacten tussen (oud) leden.
Wat is een groot verschil met de tijd dat je zelf voorzitter was met de tijd van nu?
Peter van Vugt: de timmerploeg heeft zelf heel veel gedaan in de blokhut. Bijvoorbeeld de stafhokken in de lokalen; de schotten tussen de beneden- en bovenlokalen. In mijn tijd mocht er niets aan de muren gehangen worden en muren verven of beplakken was al helemaal uit den boze. Als je nu in de blokhut kijkt is dat een groot verschil, maar het ziet er wel veel prettiger en gezelliger uit. Ook werd er minder snel gezegd dat dingen onbruikbaar waren. Alle materialen die kapot waren werden gemaakt. Tenten gingen toch zeker 20 jaar mee. Vroeger was het stafdraaien eenvoudiger. Stafleden hadden verder minder verplichtingen en veel meer tijd te besteden aan scouting. Een vaste kienavond zou nu niet meer kunnen. Ouders in deze tijd verwachten veel meer van stafleden. Vroeger was alles wat georganiseerd werd was vanzelf al goed, in deze tijd stellen ouders veel meer vragen. Als ouder kijk je hier wel anders tegen aan dan als staflid. Toen mijn kinderen zelf bij de groep gingen vroeg ik mijzelf wel eens af of bepaalde dingen zo moesten zoals ze georganiseerd werden, terwijl ik dit als staflid jaren daarvoor eigenlijk ongeveer hetzelfde deed. Als ouder ben je wat meer geremd. Steeds meer stafleden gaan studeren buiten Eindhoven waardoor ze eerder vertrekken. Iedereen heeft het veel drukker dan in het verleden. In deze tijd heeft iedereen andere hobby’s buiten scouting. Dit is ook bij kinderen. Ouders laten kinderen soms veel te veel en te gemakkelijk shoppen tussen verschillende hobby’s.
Peter Brouwer: de kern is hetzelfde gebleven als je kijkt naar het maken van programma’s, verantwoordelijkheden en het stafdraaien. Wel zijn er meer mogelijkheden bijgekomen, denkend aan gps-en, draadloos internet.
Waar zou Scouting Doornakkers nog in kunnen groeien?
Peter Brouwer: We kunnen buiten de reguliere speltakken nieuwe speltakken opzetten, voor bijvoorbeeld kinderen met een beperking zoals kinderen met het syndroom van Down. Zij zouden door de week kunnen draaien; zo maak je nog intensiever gebruik van de blokhut.
Maikel: dit is niet echt iets waar we in kunnen groeien, maar waar we wel ons best voor moeten blijven doen. We profileren ons in deze tijd als een groep die veel kwaliteit biedt. Wij worden altijd genoemd in het lijstje van goede groepen. Dit moeten we bewaken. We moeten niet te snel zeggen dat we een aantal dingen niet kunnen, omdat we het allemaal zo druk hebben, maar we moeten er proberen voor te gaan.
Wat doe je nu nog binnen Scouting Doornakkers?
Peter van Vugt: ik organiseer ieder jaar de vlooienmarkt samen met enkele andere “oudgedienden”. Ik ben een aantal jaren geleden erevoorzitter geworden en dat betekent dat ik me nergens meer mee mag bemoeien.
Peter Brouwer: ik ben voorzitter en binnenkort word ik penningmeester van de groepsstichting. Ook zit ik in de Stichting Vrienden van Scouting Doornakkers en bij de oud-Stam.
In het interview zijn veel mooie herinneringen opgehaald en samen besproken. Bedankt voor alle leuke herinneringen die jullie met ons hebben willen delen.
|
