Hier verkenners bezig met de lunch, dit is de kookwedstrijd die meetelt voor de kamptotem…spannend dus!!!

…Hierna was het intussen de hoogste tijd geworden om naar bed te gaan. Wat natuurlijk door iedereen ook braaf gedaan werd…. Althans???
Iris is vandaag jarig, en natuurlijk wilden de verkenners van deze gelegenheid om eens lekker te kunnen zoenen met een echte gids. Helaas stak de leiding hier op subtiele wijze een stokje voor, en werden er een 5-tal verkenners gesnapt. Na herhaaldelijke waarschuwingen werd het de leiding duidelijk dat de verkenners voldoende energie over hadden, en werd besloten dat de heren nog een nachtelijke dropping aankonden. De 5 heren werden in de auto geladen, en een respectabele 9,7 kilometer van het terrein af gedropt, met een 7 tal jerrycans (a 10 liter per stuk). Met de instructie dat de jerrycans vol terug moesten komen (en niet gevuld mochten worden met slootwater) werden de verkenners op pad gestuurd. De leiding keerde terug naar het terrein, en het wachten op de heren kon beginnen. Ettelijke uren later keerden de slachtoffers terug op het terrein, en na een sierlijke duik van het talud concludeerde de leiding al spoedig dat de jerrycans leeg moesten zijn. Immers, een volle can maakt geen “toenk” geluid bij het vallen!

Aangezien de heren de bevelen dus niet hadden opgevolgd, (behalve Chris, die zijn can WEL vol terug had gebracht) werden ze ook nog eens getrakteerd op een tijdje in de houding staan. Halverwege deze inspirerende activiteit kwam er onverwacht bezoek. We kwamen zowaar tot de ontdekking dat de vuilniszakken kapot getrokken werden door een heuse wasbeer! Na een kort bezoek nam meneer beer afscheid van ons, en kon onze nachtelijke activiteit voort gezet worden. Om 4 uur besloot de leiding dat het mooi geweest was, en werd het nachtspel afgebroken, en konden de heren verkenners eindelijk hun bed in.
Welterusten, en snaveltjes toe… De leiding heeft niet meer gecontroleerd, maar met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid hebben de verkenners de nacht verder doorgebracht in de tent, zoals het zou moeten horen.
Morgen weer???

Ja, en dan moet het er toch van komen. Na 4 gidsen kampen wordt dit de laatste dag van je gidsen carrière. Traditioneel wordt dit afgesloten met een heuse ontgidsing, ik (Hester) was de eerste gids die zo’n ontgidsing meemaakte, toen is de traditie dus ingezet en dat is al heeeeeel lang geleden.

De gelukkige gidsen

Eerst stoelendans zonder stoelen in de koude beek...

Na de beek werden ze ingesmeerd met modder.

Toen snoephappen in geverfd water afgeblust met een dosis meel.

Hierna kwamen ze op het schavot, hier werd je gezicht onder geverfd..

De haren werden nat gemaakt met water,

de laatste traktatie bestond uit een smurrie douche…..

Iris is vandaag 15 jaar geworden, gefeliciteerd ze is gefêteerd met een ontgidsing…zie verder